Jalou en Roderick over reizen en de plastic soup

jalou en roderick martijn roos
Een paar weken geleden hebben een interview gehad met kitesurfers en globetrotters, Jalou Langeree en Roderick Pijls. De twee hebben elkaar in Zuid-Afrika leren kennen en dat was liefde op het eerste gezicht. Sindsdien reizen ze samen de wereld over om fotoshoots te doen voorsponsoren, vlogs en video’s te maken en natuurlijk te kitesurfen. Juist omdat ze zo veel rondreizen en veel op exotische plekken komen zijn we benieuwd naar hun ervaringen met de toename van het plastic in de zeeën.

Zijn jullie opgegroeid aan zee? De fascinatie met de zee en de sport moet toch ergens vandaan komen?

Jalou: Ik ben opgegroeid in Noordwijk en heb 4 jaar op de Antillen gewoond. We waren dus altijd bij de zee en op het strand. We waren echte strandkinderen en mijn ouders werden er gek van. Ik was negen of tien toen ik begon met surfen en toen ik 12 was ben ik gaan kitesurfen. Daarna was ik helemaal niet meer weg te slaan van het strand.

Roderick: Bij mij was dat wat anders. Ik kom oorspronkelijk uit Limburg. Verder weg van de zee kun je bijna niet zijn. Toen ik acht was zijn we verhuisd naar Zeeland. Ik deed veel aan hockeyen was daarmee echt serieus. Maar telkens als we op het strand waren zag ik allemaal mensen door lucht vliegen en dacht dat wil ik ook. Het was toen: “Doei hockey en hallo kiten” en zo ben ik met kitesurfen begonnen. Het is zelfs zo erg dat ik onrustig word als ik niet in de zee lig.

Jullie hebben veel aan wedstrijden gedaan, echter de laatste tijd niet meer?

Jalou: er is niet echt een tour (wedstrijd) geweest voor vrouwen. Vroeger heb ik altijd meegedaan aan de freestyle tour van de PKRA (Professional Kiteboard Riders Association). Dat werd de Virgin Kite Tour en nu is dat de World Kite League. Maar er zit hier geen golf rijden in voor vrouwen. De GKA Tour (Global Kitesports Association) krijgt dat waarschijnlijk wel weer. Golf rijden in wedstrijd verband is er op het moment alleen voor mannen en het lijkt er nu op dat de vrouwen ook weer mogen doen dit jaar. Ik wil graag meedoen maar geen idee of dit kan.

Twintippen? Voor de lezer. Twintip is een type board dat twee vaarrichtingen heeft en waarbij de tail (achterkantboard ) gelijk is aan de neus van het board

Jalou: Twintip? Neah. Ik vind die golven zo fantastisch

Roderick: Ik heb (WK-wedstrijden) freestyle gedaan. Alleen heb ik anderhalf jaar geleden mijn enkel helemaal kapot gehad en heb ik een jaar lang niet kunnen trainen. Toen heb ik besloten dat freestylen hem niet meer geworden. Heb een achterstand opgelopen. (Jalou – en toen ben je ook verliefd geworden op de golven (golfsurfen met een kite.) Ja, dat golven heeft toch echt iets magisch. Freestyle was altijd trainen, trainen, trainen dat is bij golf ook zo maar toch. Ook al gaat het zo slecht blijft het gaaf. Zelfs als je een “tik” krijgt van een golf. Je krijgt er gewoon erg veel energie van.

Wat trekt jullie de zee/oceaan aan? De energie die je ervan krijgt?

Jalou: Eén van de dingen is het lezen van de golven/oceaan. Golfsurfers kunnen dat heel goed. Die gasten zitten in de line up en dan lijkt het alsof er niks gebeurt, maar dan ineens komt een dikke golf. Zij pakken kwantitatief veel betere golven dan wij. Wij pakken ook de mindere golven en “scheuren” overal doorheen want we zijn zo weer op zee achter de branding. Golfsurfer moeten bij een mindere golf eerst weer door de branding terug paddelen naar open zee.

Roderick: De oceaan is altijd anders is. Je kunt je zo klein voelen als het los gaat. Dat is zo machtig en dan ben je eigenlijk niks in die oceaan. Dat is zo vet! Het leren om met die golven om te gaan, spot knowledge. Wat alleen ook gaat meespelen is dat je steeds comfortabeler wordt en je steeds meer risico opzoekt. Terwijl het gewoon altijd opletten is. Dat is waar je wel voor moet oppassen.

Jullie hebben elkaar twee jaar geleden leren kennen in Zuid-Afrika. Was het liefde op het eerste gezicht?

Beiden: Ja!

Jalou: Ik zag Ro’s zijn haardos en dacht… Wow!

Jullie reizen veel. Voor wedstrijden en voor shoots van sponsoren. Wat is de mooiste plek waar je ooit geweest bent? Is het jullie tijdens deze reizen ook opgevallen dat het plastic probleem steeds groter geworden is?

Roderick: Het wordt steeds meer onder de aandacht gebracht. We worden er zelf ook meer bewust van. Toen ik voor het eerst in Brazilië kwam had ik niet het idee van “er ligt hier zoveel plastic”, terwijl het juist meer opvalt in de armere delen of landen.

Jalou: Ik ben een tijdje terug wezen snorkelen bji Scar Reef (Indonesië) en toen zat het plastic tegen mijn duikbril aangeplakt. Als je zo half in het water keek zag je van alles drijven. Echt om te janken, zo erg! Je kunt daar zo diep in het water kijken. Wel 20 meter diep en dan zie na 5 of 10 meter onder water allemaal plastic. Ik dacht vroeger dat het bleef drijven, maar nee het zat allemaal onder water en op de bodem. Het is een heftig probleem.

Maken jullie je zorgen over de staat van de oceanen? Mede omdat het jullie “speeltuin” is?

Jalou: Ja het is een groot probleem en we komen het inmiddels overal tegen. Het is ook erg voor de volgende generatie. We laten hen achter met een vuilnisberg. Verplichte educatie is misschien een idee zodat men minder onwetend is. Het heeft ook te maken met iemands achtergrond. Mensen die niet zoveel geld hebben letten er niet op. Die hebben grotere problemen en denken alleen maar aan hoe zij hun familie kunnen onderhouden.

Roderick: Ik zag een vrouw tijdens een trip in Zuid Amerika. Ze had een grote bak van KFC en zat met haar kinderen op de rand van de stoep. Je zag dat ze het erg vond haar kinderen dit te eten te moeten geven maar ze kon verder niets anders veroorloven. Gezond voedsel is voor hen veel te duur. Deze mensen zijn niet bezig met de natuur maar met overleven.

Wat is dan het mooiste dat jullie gezien hebben op jullie reizen?

Beide?: Zwemmen met walvishaaien. Echt bijzonder mooi en zo rustig. Of dolfijnen die meezwemmen als je een downwinder (een downwinder is meestal een “tocht” waarmee met de wind mee vaart)  maakt. Pinguïns die in de branding liggen te dobberen. Maar ook de ervaring in Kaap Stad. Kinderen die nog nooit op zee geweest zijn en die we dan meenemen. Body draggend (je door de vlieger door het water laten trekken zonder bord) door het water. Zo leuk.

Jullie zijn samen een nieuw project begonnen. Althans op Instagram, Project Rodilou? Ik kan daar verder helemaal niks over vinden en ben toch wel heel nieuwsgiering. Vertel?

Jalou: Het is begonnen als een geintje. Gewoon gemakkelijk. Ro en ik deden zoveel projectjes samen met foto en film en we vonden dat het tijd werd dat we een naam bedachten. Zo is Rodilou productions ontstaan. Tja, je moet toch ergens mee beginnen (lacht).

Roderick: Het is als een grapje begonnen. Ideetje van Jalou.

Jalou: We gebruikten het al als hashtag, het bekte lekker. Dus hebben we een Instagram account opgezet en mensen vinden het leuk wat we er op zetten.

Wat is het volgende avontuur?

Beide?: Mauritius, Canarische Eilanden en een fotoshoot voor een sponsor.

jalou langeree

roderick pijls

 

Share this on the socials Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedIn
Posted in Blog Tagged with: , , , , , , , , , , , , ,