De natuurramp die de consument heet

Strandschiermonnikoog MS Zoe

Het blijft maar in het nieuws, de containerramp met de MSC Zoe die 345 containers tijdens een storm verloor. Hierdoor spoelde er van alles aan op de Waddeneilanden, waarvan Terschelling en Schiermonnikoog het zwaarst “getroffen” zijn. Er is in de dagen erna 1.2 miljoen kilo aan troep van de stranden gehaald.

1.200.000 kilo! Spullen die bedoeld zijn voor ons, de consument. Velgen compleet met banden, generatoren, zeeppompjes en krukjes. Niet alles was van plastic, zoals u kunt lezen. Maar al deze troep staat wel voor de natuurramp die hierdoor is ontstaan. De gevolgen hiervan gaan we de komende jaren zien. Niet alleen in en op de stranden en het zeewater, maar ook in ons eigen voedsel.

Het grootste gedeelte gaan wij echter niet zien op de Nederlandse stranden (ik hoor u al denken: “mooi”) maar juist in andere delen van de wereld. Dit zullen voornamelijk plekken zijn waar weinig tot geen mensen wonen, zoals bijvoorbeeld het Arctisch gebied (gezien de stroming van de zeeën). De kans dat er massaal mensen kunnen helpen is dan ook erg klein. Dit in tegenstelling tot de ramp op de Wadden, waar mensen en masse gingen helpen, sommigen maakten er zelfs een dagje uit van met het hele gezin. Allemaal namen zo ook iets mee ter herinnering aan de schoonmaakactie. Het kurkje was een geliefd object. Het was goed om te zien dat zoveel mensen begaan zijn met de Wadden.

Hoewel er veel spullen aanspoelden die niet van plastic waren, bestond het overgrote deel daar wel uit. Zelfs het rauwe plastic, nurdels zoals capt Charles Moore de kleine bolletjes noemt, werden op de MSC Zoe vervoerd en zakken van dit spul spoelden aan en scheurden vervolgens open. Ze veroorzaken een ecologische ramp van ongekende omvang. Onder andere het strand en de duinen van Schiermonnikoog liggen er nu mee bezaaid. Eigenlijk zou je het hele gebied met een heel grote zeef moeten schoonmaken om deze nurdels op te kunnen ruimen. En dat zou zo snel mogelijk moeten want de plastic stukjes lekken chemicaliën in de grond. Hoe het zou moeten in de zee? Ik sta open voor suggesties. Helaas is er (nog) geen oplossing en worden de piepkleine balletjes als voedsel gezien door vogels, garnalen, zeesterren en andere zeedieren. Je voelt em al aankomen: wij eten die vissen en mosselen, wij krijgen hiervan ook gedeelte binnen. Zo komen de nurdels onze voedselketen binnen…

Iets wat de pers niet meeneemt in haar verhaal is waar deze ramp nu werkelijk voor staat: de wegwerpeconomie zoals wij die met z’n allen hebben gecreëerd. Wij de consument zijn verantwoordelijk voor deze ramp. Het is die wegwerpeconomie waar wij met zijn allen deel van uitmaken. Goedkope producten die, als ze kapot zijn, gemakkelijk vervangen kunnen worden. Want waarom zou je iets laten maken als je voor hetzelfde geld een nieuw product hebt?

Als wij rampen zoals deze in de toekomst willen voorkomen dan moeten wij, mensen, onze mindset veranderen. Vaker dingen laten maken als zij stuk zijn, minder goedkope producten kopen die snel stuk gaan en dus vervangen moeten worden. We moeten minder en duurzamere producten kopen. Dat is waar het op neer komt. Minder spullen kopen die wij eigenlijk helemaal niet nodig hebben.

Misschien moeten we niet naar deze ramp kijken als containerramp maar als een nieuw soort natuurrramp. Een natuurramp die de Consument heet. En het wachten is op de volgende

 

schier strand containerramp

 

Schier nurdles

Share this on the socials Tweet about this on TwitterShare on FacebookShare on LinkedIn
Posted in Blog Tagged with: , , , , , , , ,